Genres: Amateurmuziek | Barok
Componisten/uitvoerenden: Antonio Vivaldi | Giovanni Battista Pergolesi
Opnametechniek: Sabrina ter Horst
Twee keer het lijden van Maria als haar zoon aan het kruis hangt.
Er was een tijd dat barokmuziek veel minder populair was dan nu. In de negentiende eeuw, want over die tijd hebben we het, waren namen als Telemann en Vivaldi al lang en breed vergeten, en zelfs van Bach voerde men alleen een handvol tophits regelmatig uit. Eén componist hield de eer van de Italiaanse barok in die tijd hoog: Giovanni Battista Pergolesi. Het is misschien zijn vroege dood geweest die hem legendarisch maakte. In de loop der jaren kreeg hij, vooral om commerciële redenen, het ene na het andere stukje barokmuziek in de schoenen geschoven. Er werd meer muziek aan hem toegeschreven dan een mens in een luttele 26 jaar bij elkaar kan schrijven.
Een stuk dat beslist wel echt uit Pergolesi’s hoofd komt is het Stabat mater. Het is niet zijn meest vooruitstrevende stuk – anders dan bijvoorbeeld zijn opera’s staat dit werk nog met een duidelijke twee benen in de barok. Maar de schrille expressie, meteen al aan het begin als de dissonanten je door de ziel snijden, maakt dat dit werk ook na driehonderd jaar nog door merg en been gaat en na één keer luisteren niet meer te vergeten is.
Het Amsterdams Barok Gezelschap – een amateurkoor en -orkest! – neemt het Stabat mater van Pergolesi hier op met een ander Stabat mater, dat van Pergolesi’s oudere tijdgenoot Vivaldi. Deze zetting is iets minder bekend – misschien omdat Vivaldi zoveel geestelijke muziek heeft geschreven en dit werk de concurrentie aan moet gaan. Aan de muziek ligt het in elk geval niet.
