In onze Amsterdamse beginjaren duikt de Cantorij vaak op. Het is een van de betrouwbaarste ensembles die we destijds opnamen.
De Cantorij werd in 1959 opgericht en bestaat nog steeds. Dit kamerkoor legt zich toe op muziek uit renaissance en barok, maar doet ook geregeld iets laters. In dit concert is het allemaal late barok wat de klok slaat. Om precies te zijn: allemaal Bach. We horen één cantate en twee cantatoïde werken. Schwingt freudig euch empor is een vrolijke cantate. Het is dan ook een adventscantate, waarin wordt uitgekeken naar de aanstaande geboorte van Christus. De hobo brengt de herders al voor de geest. De timing, 9 december, sluit als een bus.
Des te vreemder is het om het motet Komm, Jesu, komm in hetzelfde concert te horen. De levensmoede woorden van een oud mens, gegoten in de zeer ouderwetse vorm van het motet, steken schril af bij de vrolijke kerstsfeer. Misschien had de Cantorij een sterfgeval te betreuren.
Het Magnificat is strikt genomen voor het feest van Maria-Visitatie, maar wordt rond kerst veelvuldig uitgevoerd. Het is natuurlijk een katholieke tekst, maar de muziekminnende Luther was er al te zeer aan gehecht om deze tekst weg te doen. Bach zette de tekst zowel in het Latijn als in het Duits. Deze zetting stamt alweer uit 1733, vergelijkbaar met de andere werken uit dit concert, maar met de Latijnse tekst zijn we weer helemaal terug in de zeventiende eeuw.
