za 7 maart, 20:00 uur – Behind the Dikes.
Victor Kaihatu (1939-2014), van Molukse afkomst, was muzikaal actief in vele, ook ver uit elkaar liggende genres. Van Indorock en Krontjong, tot Avant-garde jazz – Willem Breuker, Misha Mengelberg -, met daartussen een breed middenveld van Bebop. Ook vocaliste Martine Bijl en de popgroep George Baker Selection maakten gebruik van Kaihatu’s kwaliteiten. In dit uur komt een deel van die brede waaier aan bod.
Little Green Bag
Dit nummer van de George Baker Selection (1969) schoot omhoog in internationale hitlijsten. Een aantal covers volgden, onder meer van zanger Tom Jones en van de groep The Ventures. Cineast Quentin Tarantino gebruikte het stuk in zijn film Reservoir Dogs.
Kaihatu’s pittige baslijn is de opening.
Tari-Serimpi
Uitgevoerd door het Krontjong Ensemble Victor Kaihatu.
Toots Thielemans: Live
Op 4 april 1974 stond monharmonicaspeler/gitarist Toots Thielemans in de Boerenhofstede in Laren. Naast hem: Rob Franken (toetsen), Joop Scholten (gitaar), drummer Evert Overweg, en Kaihatu. De opname van het concert laat een ‘vrije’, en virtuoze Thielemans horen, in een warm-swingend optreden voor een enthousiast publiek.
Het thema van There Is No Greater Love laat horen dat Toots er zin in heeft – in de openingschorus gaat hij er al vandoor, en in no time is het kwintet op stoom.
De ballad The Summer of ’42 creëert een stemmingsomslag. Kaihatu is subliem in zijn vrije ritmen, alsook in zijn invulling onder lang aangehouden tonen van Toots.
Beboppin’ (1983)
Eveneens een kwintetbezetting: Ferdinand Povel, tenorsax; Wim Overgaauw, gitaar; Frans Elsen, piano; Ruud Pronk, drums; Kaihatu.
Deception is een ‘vrolijke’ opening. Het B-deel van de song form laat karakteristieke hele-toons-loopjes horen in de piano. Povel begint zijn solo met een Monk-citaat.
I’m Old Fashioned
Nobody Else But Me
Conglomeration
Het album Conglomeration verschijnt in 1978. Een trio, met Nedley Elstak aan de piano en drummer Martin van Duynhoven. ‘Kamerjazz’. De drie muzikanten zijn maximaal op elkaar betrokken. De piano is leidend – de andere twee instrumenten volgen, reageren. ‘Groupiness’ op zijn best.
Twee stukken: Vico (met ruimte voor een lange bassolo), en Conglomeration.
En, o ja… dan hoort u ook nog drie stukken van V.S.O.P.: Very Superior Old Pals.
Meer informatie over Kaihatu in De Gids.
Behind the Dikes – Hajé Nordbeck
Als bassist in het historische Mengelberg-Noordijk Kwartet – eind jaren ’60 – legde Kaihatu zijn bas wel eens plat op de grond, en behandelde zijn instrument daar op “onconventionele” wijze.
Drie keer raden wie hem daartoe aanzette…
