FOM 2006: ASKO / Compagnie Bischoff / Rian de Waal

Oude Muziek en Nieuwe Muziek zijn natuurlijk tegenpolen. Onder het eerste verstaan we alle muziek van vóór 1700, en bij uitbreiding ook de muziek van de achttiende eeuw gespeeld op historische instrumenten. Onder Nieuwe Muziek verstaan we vooral muziek van nu, door levende componisten die nog niet de kans hebben gekregen om te canoniseren. En hoewel beide muziekwerelden wel iets gemeen hebben – allebei zijn ze geworteld in de na-oorlogse tegencultuur, die zich tegen de dominante concertpraktijk afzette – zijn de verschillen toch talrijker. Alleen al het publiek dat erop afkomt, of de setting waarin de muziek wordt gespeeld…

In dit concert horen we dat de blik van musici toch verder reikt dan de grenzen van hun genre. We zijn op het Festival Oude Muziek, maar daar treedt ineens het ASKO Ensemble aan – een van Nederlands belangrijkste ensembles voor hedendaagse muziek! Ze betreden zowel hun eigen terrein – bijvoorbeeld Cornelis de Bondt – als het terrein van de Oude Muziek: Ludovico Viadana blijkt geen probleem voor deze ploeg. En waarom zou het ook. Viadana, pionier van de becijferde bas rond het prille begin van de barokmuziek, is natuurlijk een rasavantgardist waarbij de jongens en meisjes van ASKO zich helemaal thuis voelen. Ook de Compagnie Bischoff blijkt zowel modern als oud (in dit geval renaissance) te kunnen. Tot slot horen we Rian de Waal met Liszt. Hartstikke mainstream romantische componist, maar eigenlijk ook heel avant-garde: de werken die De Waal hier speelt komen uit zijn latere, zeer moderne periode.

Het klapstuk van dit concert was de compositie Mappamondo van Richard Rijnvos. Helaas gaven componist en uitvoerenden geen toestemming om dit stuk uit te zenden.