FOM 2006: Les Basses Réunies

Frankrijk doet een eeuw Italië. Deze titel slaat op de inhoud van het concert, waarin een Frans ensemble zeventiende-eeuwse Italiaanse muziek speelt. Maar het zou zomaar een verwijzing naar de Franse muziekgeschiedenis kunnen zijn. In de zeventiende eeuw, en overigens ook in de achttiende, keek Frankrijk namelijk heel vaak naar Italië voor muzikale inspiratie. Vervolgens gaven de Fransen een tijdlang een geheel eigen draai aan die muziek, tot ze erop uitgekeken waren en de inspiratie opnieuw van gene zijde van de Alpen moest komen. Het geeft de Franse muziek enerzijds een secundaire positie – die van trendvolger in plaats van trendsetter – maar tekent ook de eigen aard van deze muziek. Ondanks de eindeloze input van Italiaanse muziek bleef de Franse muziek toch haar eigen karakter houden.

Les Basses Réunies zijn een Frans gezelschap dat – hun naam zegt het al – vooral uit basinstrumenten bestaat. Het gaat om tenor- en basgamba’s, instrumenten die in 1600 nog algemeen waren in Italië maar rond 1700 toch vooral nog in Frankrijk werden gebruikt. (Wat zeiden we ook alweer over trendsetters en trendvolgers?) Op deze instrumenten spelen de musici Italiaanse muziek van het begin tot het eind van de zeventiende eeuw. We beginnen bij de grote Frescobaldi, componist van vele canzoni en toccata’s die meestal op klavier worden gespeeld maar die in hun tijd ook net zo goed voor muzikaal ensemble gedacht waren (je mocht kiezen). We eindigen met de minstens zo geniale Arcangelo Corelli, die aan het einde van de eeuw voor een muzikale revolutie in heel Europa zorgde.