In eigen landen al jaren bekend, nu ook bij ons.
Doet de naam Mūza Rubackytė een belletje rinkelen? Grote kans van niet. In Litouwen en Frankrijk kennen ze deze pianiste al jaren heel goed. Hoog tijd dus dat ook Nederland met haar kennismaakte, vonden ze in Cristofori.
Mūza Rubackytė (*1959) groeide op in de Sovjet-Unie en is nog van de generatie die niet zomaar naar het buitenland mocht. Ondanks dat ze vanaf 1981 de triomfen aaneenreeg, moest ze wachten tot 1989, het jaar dat de Muur viel, eerdat ze het land kon verlaten. Eenmaal in het buitenland koos ze snel voor Frankrijk. Hier sleepte ze diverse prijzen in de wacht en begon ze al snel een serieuze discografie op te bouwen.
In dit concert horen we Rubackytė met een pianoheld uit haar tweede vaderland. De revolutionaire muziek van Claude Debussy is een kwestie van smaak: sommige pianisten ligt het geweldig, anderen totaal niet, maar je moet het altijd een keer proberen. In de aloude, ja barokke vormen van de suite en de prelude giet hij muziek die de wereld nog nooit gehoord heeft. De titels zijn niet zozeer programmatisch als wel evocatief, de muziek is een soort binnenstebuitengekeerde romantiek: een totaal andere klank, maar dezelfde geest.
Rubackytė kiest hier voor de Suite bergamasque, waarin onder meer het overbekende “Clair de lune”, en voor een aantal van Debussy’s preludes, voornamelijk uit het tweede boek.
