Zweedse jazz met een geestelijke bodem.
Zijn de Zweden een spiritueel volk? Niet per se. Net als de andere Scandinaviërs zijn ze traditioneel lutheraans, en sinds de twintigste eeuw is de betekenis van het geloof sterk afgenomen. New-agebewegingen zijn in hippiekringen wel aangeslagen, maar het zou overdreven zijn om te zeggen dat Zweden daar massaal achteraan lopen.
Hoe dan ook: Lars Danielsson toont in dit concert diepe interesse in het geloof – in de spirituele kant ervan. In het eerste nummer, The teacher and Asta blijft de betekenis nog onduidelijk. Heeft Asta (een verkorting van Astrid) een leraar op een of ander spiritueel pad? Het staat er niet, maar wij verzinnen dat er fluks bij als de volgende twee nummers Kyrie en Suffering heten. Het is dan wel duidelijk dat het vooral het christelijk geloof is dat Danielsson aanspreekt. Helemaal duidelijk wordt dat als de heren het “Libera me” uit Faurés Requiem spelen. Met Little jump en Folksong komen we daarna weer op de grond – althans, daar gaan we vanuit.
