Niet de laatste en niet de minste.
De kans is groot dat u Miguel Boelens weleens hebt horen spelen. Deze Nederlandse saxofonist werkte bijvoorbeeld samen met populaire Nederpopacts als Bløf en Frank Boeijen, verzorgde mede de muziek voor arthousefilms en podiumprojecten en speelde met onder meer Martin Fondse (meer klassiek dan jazz?) en Hans Dulfer (meer pop dan jazz?). Van alle markten thuis dus, en er zit zeker iets van uw gading bij wat hij doet.
Maar hier horen we hem toch zoals Miguel Boelens oorspronkelijk bedoeld is: als leider van een jazzkwintet. Hoezeer hij later ook in gastbijdragen schitterde, een altsaxofonist heeft in een jazzband van nature de hoofdrol. In dit concert uit begin 2006, nog vroeg in zijn carrière, oefent Boelens die rol uit. Met onder meer mede-blazer Mete Erker op tenorsax en basklarinet, en Anton Goudsmit op gitaar, neemt hij ons mee langs acht composities waarin solisten om beurten kunnen schitteren – Miguel zelf niet als laatste.
De setlijst bij dit concert is helaas verloren gegaan. Wie de nummers herkent, wordt van harte uitgenodigd ze met ons te delen.
