Hedendaagse muziek.
Xenakis en Dusapin
De beroemdste leerling van Iannis Xenakis (1922-2001, foto) is Pascal Dusapin (1955). Ze vonden elkaar in hun liefde voor het werk van Edgard Varèse, maar de onderlinge verschillen tussen meester en pupil zijn groter dan de overeenkomsten. Xenakis, opgeleid als architect, ging in zijn compositieoproces te rade bij wiskundige modellen, terwijl Dusapin het meer zocht in de ontwikkeling van natuurlijke processen. Dusapin maakte indruk met een aantal prachtige opera’s, terwijl Xenakis de man bleef van de woeste dissonanten met hun onontkoombare grote impact. Toch was er in zijn oeuvre ook plaats voor verstilling. In deze uitzending van Bijdetijds komen beide kanten aan bod.
Speellijst:
Iannis Xenakis – Morsima-amorsima (Aki Takahashi, Callithumpian Consort of New England olv Stephen Drury)
Pascal Dusapin – Solo d’orchestre no. 2 ‘Extenso’ (Orchestre National de Lyon olv Emmanuel Krivine)
Pascal Dusapin Solo d’orchestre no. 3 ‘Apex’ (Orchestre National de Lyon olv Emmanuel Krivine)
Iannis Xenakis – Eonta (Aki Takahashi, Asko Ensemble)
