Nederlandse muziek in de 20e en 21e eeuw, aflevering 10: Julius Röntgen.
Er is Frans impressionisme, Duitse Romantiek, en het kenmerkende Italiaanse bel canto. Vele landen hebben eigen manieren om zich uit te drukken wat ook tot een stilistische identiteit leidt. Een kenner kan zelfs het verschil benoemen tussen Noord-Duitse Barok en Franse Barok. Hoe zit dat met Nederland? Is er zoiets als een “Nederlandse” stijl, en zoja, wat houdt dat in? In Nederlandse muziek in de 20e en 21e eeuw gaan we op zoek naar de Nederlandse identiteit.
Julius Röntgen (1855-1932).
1. Vioolconcert in a (1902), deel 1: allegro ben moderato.
Liza Ferschtman, viool.
Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz olv David Porcelijn.
2. Chinesische Lieder, opus 66 (1916).
Julia Bronkhorst, sopraan. Hans Eijsackers, piano.
3. Pianoconcert nr. 3 (1887), deel 3: romanze.
Oliver Triendl, piano.
Kristiansand Symphony Orchestra olv Hermann Bäumer.
4. Symfonie nr. 9 ‘Bitonale’ (1930).
Noord Nederlands Orkest olv Hans Leenders.
5. Strijktrio nr. 3 in A (1930), deel 4: allegro.
Offenburg String Trio.
Met dank aan: 
