Componisten/uitvoerenden: Anoniem | Christopher Tye | Giovanni Coperario | John Dowland | John Johnson | Orazio Vecchi | Peter Philips | William Byrd
Opnametechniek: Cees Sterrenburg, Martin Hebing
Consort tussen alle muzieken in.
De late zestiende eeuw was een tijd van transitie. Je had allerlei muzieksoorten naast elkaar: traditionele polyfone kerkmuziek, madrigalen, liederen met luitbegeleiding en klaviermuziek. Het lijken gescheiden werelden en in veel opzichten was dat ook zo. Liederen met luitbegeleiding leefden op straat, missen in de kerk. Maar schijn bedriegt. Achter meerdere muzieksoorten zat dezelfde manier van denken. Een polyfone mis kan een duidelijke melodie hebben, en de begeleiding van een luitlied is vaak opvallend meerstemmig gedacht.
Overeenkomsten als deze komen aan het licht als de muziek instrumentaal wordt uitgevoerd. Met een ensemble (of op zijn Engels: consort) van bijvoorbeeld meerdere trombones komen zulke overeenkomsten aan het licht. Luitbegeleiding blijkt prima op meerdere blaasinstrumenten te kunnen worden geplaatst, en ook klaviermuziek kan, zolang er met een vast aantal stemmen wordt gewerkt, door een consort gespeeld worden.
Op deze editie van het Festival Oude Muziek, waarop Engelse muziek centraal staat, klinkt muziek van verschillende Engelse meesters uit de zestiende eeuw. Centraal staat William Byrd – virginalist (klaviervirtuoos), maar ook vocaal componist. Verder brengt het Scorpio Collectief muziek van de grote “smartlappenzanger” John Dowland, en van diverse Italiaanse meesters. Want ondanks de grote fysieke afstand was Italië, veel meer dan Frankrijk, het land waar Engeland naar keek als het op muziekmodes aankwam.
