Meridian Arts Ensemble

Er was een tijd, vooral in de jaren zeventig en tachtig, dat Latijns-Amerika het nieuw behoorlijk beheerste. Linkse en rechtse regimes van zeer twijfelachtige allure losten elkaar af en maakten hier de tongen bij politiek verhitte types los.

Dat is voorbij. Tegenwoordig speelt het wereldnieuws zich slechts bij uitzondering in Midden- en Zuid-Amerika af. Wat blijft is de cultuur en dan in de eerste plaats de muziek. ‘Latin’ doet het goed onder een noordelijk publiek, en dat is eigenlijk al zo sinds de eerste dansrages in het Interbellum de overstap naar Europa maakten.

In dit concert speelt het Meridian Arts Ensemble veel latinmuziek van diverse allure. We horen populaire muziek, zoals de Braziliaanse choros van Benedito Lacerda en Pixinguinha. Hoewel choro letterlijk ‘gehuil’ betekent, is het meestal vrolijke muziek: het is de ballroomvariant op de samba. Heitor Villa-Lobos kwam ook uit Rio de Janeiro, maar hij richtte zich niet op de samba: in zijn Bachianos brasileiros vermengt hij het idioom van Bach met de volksmuziek van de caipira’s, de plattelandsbewoners van de staat Saõ Paulo.

Populair van idioom, maar klassiek van aanpak, zijn de tango’s van Astor Piazzolla. Op al zijn tango’s kun je dansen, daar wordt voor gezorgd, maar door zijn grondige aanpak van de compositie zorgde hij ervoor dat iedereen de tango als kunstvorm serieus ging nemen. Ook de Mexicaanse toondichter Silvestre Revueltas, modern van idioom maar voor de rest het archetype van de vervloekte moderne kunstenaar, passeert de revue.